Analyse

Studaxen Grand Cru

Een half dozijn doelpunten kon de Poperingse goalie uit zijn netten scheppen, zondag even voor elf uur. Dat was de schade aangericht door de Lendeleedse ploeg-in-vorm, de studaxen,sterk vernieuwd en duidelijk versterkt. Technisch directeur Lieven Samyn en trainer Rik Viaene introduceerden nieuwe tactische concepten (onder andere bij stilstaande fases) en innovatieve looplijnen gebaseerd op schema’s van de allergrootsten. Bovendien zorgt vanaf dit seizoen Dondald voor de medische begeleiding (met waterzak) na een verkwikkende stage bij Milan Lab. Poperinge B had geen enkel antwoord: kijken en bewonderen, het spel van kat en muis. Zes verschillende spelers vonden de weg naar doel, een karrenvracht kansen werd nog met stijl de nek omgewrongen.

Is dit een kandidaat-kampioen? Indien de troepen geconcentreerd blijven, zeker en vast. Dit is een ploeg met talent, snelheid, scorend vermogen en vista. Aan de technische staf om deze geniale lichting tot succes te brengen.

Het uiteindelijk succes zal afhangen van details: kan iedereen zich verzoenen met een regelmatig plaatsje op de bank? Zal de aanwezigheid op training de doorslag geven bij de uiteindelijke selectie? Zullen misnoegde spelersvrouwen uiteindelijk de carrière van manlief torpederen?

U leest er alles over in de volgende bijdrages:

analist Jo

Peper en zout (door Jo Viaene)

Lendelede startte de wedstrijd in zesde versnelling. Het thuispubliek, massaal thuisgebleven, zag snedige combinaties die net niet door de groenwitten werden afgewerkt. Ollie, Bruno, Henk en Donald (al vroeg van de bank gehaald) konden niet besluiten. De Ruiter kreeg geen poot aan de grond, maar het bleef 0-0. De scheids leek alles in goede banen te leiden, tot “ Baerke” het nodig vond een vrijschop pal op zijn onderstel te lanceren.
Dit kon uiteraard niet blijven duren. Het was geen toeval dat Ollie Dumortier de ban brak. Een zoveelste parel van een aanval werd mooi afgerond via de binnenkant van de paal. Dik verdiend! De studaxen gingen door op het elan en het tempo werd nogmaals de hoogte ingejaagd. Dit resulteerde al snel in 0-2. Geklungel in de defensie bij De Ruiter leidde tot een flipperkastgoal van Dumortier. Dit kon wel eens zijn match worden. Net voor de rust verzuimde Lendelede de match helemaal dood te maken. De verdiende derde treffer bleef uit. Het was integendeel De Ruiter die uit het niets de 1-2 tegen de netten joeg. Een schot uit de tweede lijn verraste doelman Mondy.
De tweede helft bleek van een gans ander allooi. De koffie dampte nog na toen De Ruiter probeerde de bakens te verzetten. Lendelede had op de adem getrapt en de scheids eiste langzaamaan een hoofdrol op. Ollie Dumortier, nochtans in bloedvorm, werd het kind van de rekening. Een flauwe fout werd versterkt met wat misbaar, wat resulteerde in een onverdiend dubbel geel. Exit Dumortier en nog twintig minuten 11 tegen 10. De wedstrijd was nu echt om duimen en vingers van af te likken. De talrijk opgekomen Lendeleedse supporters genoten van het geboden spektakel. Al snel kreeg De Ruiter een lichte strafschop, maar Steven keek de bal op de lat.
Lendelede had het moeilijk, maar kreeg toch de beste kansen op de counter. Koen (82’), Bruno (85’) en Donald verzuimden echter de match te beslissen. De Ruiter kreeg net voor affluiten nog een goede kans om de bordjes in evenwicht te brengen. Uiteindelijk kreeg Lendelede loon naar werken, de drie punten werden gevierd als een kampioenstitel. De nieuwe voorzitter was in de wolken met deze puike prestatie.
Noot: Trainer Chris speelde een voortreffelijke wedstrijd als sturende libero. Maarten Azou, nog verdienstelijk als doelman op het vettige Rekkem , mag zich stilaan zorgen maken. Voorts zagen we een goede Sven Piasecki en een uitstekende linksback. Ouwe getrouw Rik Viaene, door het nieuwe bestuur bevorderd tot afgevaardigde van de ploeg, maakt zich op om te fungeren als technisch directeur naar Engels model. Ferguson avant la lettre, quoi!
Lang de lijn zagen we ook een snel revaliderende Tom Demuynck. De plaatsen worden binnenkort zeer duur.
De studaxen, peper en zout van de Koninklijke Lendelede Sport…

De voorbereiding van deze match verliep niet op rozen. Dit was al te voelen met het aantal aanwezigen op de donderdagtraining. Van de spelerslijst waar we kunnen kiezen uit een 27 tal spelers konden we er
echter een 14 tal op het wedstrijdblad invullen. Met dank aan Henk Deweerdt en Merijn Devos om de ploeg te vervolledigen.

In Poperinge gearriveerd bleek dat “Kestie” ( opnieuw terug na een blessure) geen paspoort en/of rijbewijs bij zich had. De scheidsrechter heeft dan ook het regelement toegepast met als gevolg dat Kestie niet kon opgesteld worden en dus naar de tribune verwezen werd. Dit hield in dat de bank opgewarmd werd door Donald Borg en den trainer!! Na een “hele korte” opwarming kon de match beginnen.

De groen-witten kenden een droomstart met reeds een doelpunt na een 5-tal minuten. Onze goalgetter Bruno Samijn alleen op doel af en koelbloedig afgewerkt 1-0. Op naar het volgende doelpunt, zou je zeggen.
De bezoekers voerden de druk op en versierden de ene kans na de andere. Henk trof de paal en Vandi zijn kopbal ging juist over op aangeven van de rechterflank. Lang bleef deze voorsprong echter niet op het bord want een kleine 5 minuten later viel ook de goal aan de andere kant. Dit na slecht inspelen door de toch heel ervaren ( 144jaar) verdediging. 1-1 na een 10 minuten wedstrijd!!! De supporters werden op hun wenken bediend!!!
Hoewel Lendelede veldoverwicht had en via prima combinaties naar voren trok was het toch oppassen voor een snedig Poperinge! De thuisploeg kon in een 4-tal passes tot aan het doel van de groen-witten geraken!! Via één van deze acties konden ze een vrije trap versieren een 5-tal meter van de carré!!
Bij deze vrije-trap was de communicatie tussen keeper Mondy en “Dos” niet optimaal wat resulteerde in de
2-1 voor Poperinge!! Met deze tussenstand gingen de ploegen ook “rusten”. Een zelfde spelbeeld na de rust. Lendelede koos voluit voor de aanval maar moest toch opletten voor de tegenprikken van Poperinge!!!
Een slotoffensief leverde ei zo na de gelijkmaker op!! Merijn Devos “knalde” op doel na slecht uitverdedigen maar de goalie stond op de juiste plaats. De laatste 5 minuten van de wedstrijd leverden nog een aantal hoekschoppen op maar deze konden niet verzilverd worden. Aan kansen geen gebrek in deze wedstrijd maar het gemis van een echte afwerker liet zich opnieuw opmerken. Lendelede kon bij winst een prima zaak doen in het klassement want de top 6 liet ook punten liggen.

Op naar volgende week! Dan wordt Geluwe partij gegeven in het Jan-Dhaene park!!!

Wimbledon

Door eendags analyst Stijn Verbeke

22 oktober, een dag na het pijnlijk puntenverlies van FC Brugge op OHL of daags na de puike prestatie van Kevin De Bruyne bij de groenwitten uit de Bundesliga. Na een regenachtige nacht lag de grasmat op terrein 2 er over het algemeen goed bij. Trainer-speler en verzorger Chris V. hield zijn opstelling tot net voor de aftrap in beraad. Verrassend in doel, Steven M, een keuze die niet altijd voor de hand ligt en centraal achterin moest Merijn D plaats ruimen voor de meer ervaren Maarten A. Voor de centrale positie nr 6 nam de trainer een risico en liet Johan D andermaal aantreden. Van Henk D in de voorlinie zou uiteindelijk het gevaar moeten komen.
Het spelbeeld in de eerste helft werd volledig gedomineerd door de groenwitten, snelle balwissels en enkele tempoversnellingen door het centrum bracht de tegenpartij toch enkele malen in de problemen. Het beperkt opgekomen thuispubliek werd pas in de 32ste minuut beloond met een treffer van Johan D, waaruit blijkt dat de trainer de juiste keuze had gemaakt. Een toevalstreffer weliswaar, „Dos“ kon na slecht uitverdedigen met een gekraakt schot profiteren en op die manier met een verdiende voorsprong de rust ingaan.
Na de koffie, een totaal ander spelbeeld, waarbij Lendelede constant uit positie speelde. Slecht uitverdedigen zorgde voor enkele hete standjes in de eigen zestien. De tegenstander miste eveneens het killerinstinct waardoor de partij op het zelfde teleurstellende elan verder liep. Pas in de slotfase werd het intussen verdrievoudigde aantal supporters nog enkele malen verrast. Een eerste maal door een wel heel doordachte wissel voorin. Donald koos resoluut voor het net, en trachte een break te forceren weliswaar zonder resultaat. De outfit van Donald deed denken aan de Wimbledon finale in 1980 tussen Bjorn Borg en John Mc Enroe, die toen het vrouwelijke publiek wel kon bekoren. De goed spelende Merijn D verzuimde om in blessuretijd de voorsprong veilig te stellen. De middenvelder besloot zwak op de doelman die zelfs nog in het slotoffensief betrokken werd om alsnog een gelijkspel uit de brand te slepen.
De goedlachse scheids, die door insiders zelfs familiale banden kreeg toegedicht met de tegenpartij, floot de uitermate faire wedstrijd af. Een overwinning zonder glans maar waarbij de bubbels naar aanleiding van de verjaardag van onze voorzitter toch goed werden verteerd. De Ruiter terug naar af en wij volgende week naar de Westhoek om er eveneens de drie puntjes te gaan veroveren. Benieuwd of Donald Borg zijn tennisracket zal meebrengen….